تفاوت رويكرد واقعيت درماني با رويكرد روانكاوي در درمان

تفاوت رويكرد واقعيت درماني با رويكرد روانكاوي در درمان

 

 

واقعيت درماني با رويكرد روانكاوي در درمان

تفاوت رويكرد واقعيت درماني با رويكرد روانكاوي در درمان

درمانگری که با رویکرد روانکاوی

رويكرد واقعيت درماني و رويكرد روانكاوي در درمان

تشخیص تفاوت بین رویکردها و تشخیص اینکه کدام یک برای شما مناسب است، ممکن است کمی گیج کننده باشد و به عوامل زیادی بستگی داشته باشد.

واقعیت درمانی باور دارد اگر مشکلی سبب ناراحتی یک فرد شود، الزاماً همیشه ناشی از یک اختلال روانی نیست. بلکه ممکن است نشات گرفته از ناتوانی در

ارضای نیازهای روانی وی باشد. واقعیت درمانی تلاش دارد تا مراجعه کننده را از رفتار جدا کند.

در حالی که همه ی درمانها می توانند مؤثر باشند، ممکن است شما یک رویکرد جذاب تر پیدا کنید، یا بفهمید که برخی رویکردها برای یک حوزه خاص از بهتر

از بقیه ی رویکردها است. انتخاب رویکرد به شما، وضعیت تان و درمانگر بستگی دارد.

از آنجا که رویکرد روانکاوی معتقد است که جنبه ی وجودی انسان دو سطح هشیار و ناهشیار دارد و عمده ی شخصیت انسان را بخش

ناهشیار آن تشکیل می دهد.

این بخش ناهشیار شامل سائق ها، نیازها و خاطراتی است که فرد به دلیل رنج آور بودن آنها را سرکوب کرده یا انکار کرده و به ناخودآگاه خود واپس رانده است.

روانکاوی، به عنوان یک تئوری و مدل درمانی، برای پرداختن به عوامل ناخودآگاه ساخته شده است. روانکاوان ابتدا به عنوان روان درمانگر آموزش می بینند و

سپس آموزش بعدی را در جهت روانکاو شدن می بینند

اگر شما به روانشناسی مراجعه کنید که رویکرد رفتار درمانی دارد، این روانشناس سعی می کند با بررسی دقیق محیط اطرافتان رفتار شما را کنترل کند.

مثلا اگر شما فوبیا داشته باشید و برای درمان فوبیا به روانشناس مراجعه کنید روانشناس ممکن است سعی کند با استفاده از روش حساسیت

زدایی تدریجی فوبیای شما را درمان کند.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.